Kiedy po raz pierwszy weszłam do klubu swingerskiego, miałam spoconą dłoń na klamce. Nie dlatego, że bałam się tego, co się wydarzy — tylko dlatego, że nie wiedziałam, co się wydarzy. Nikt tak naprawdę nie daje Ci uczciwej instrukcji obsługi klubów libertynistycznych. Fora są albo zbyt techniczne, albo zbyt uromantycznione. Relacje balansują na granicy fikcji. A same strony klubów mają tendencję do eksponowania cekinowych sukienek zamiast rzeczywistych zasad.
Od tamtej pory współtworzę Adopt1Toy — sklep poświęcony seksualności opartej na pozytywnym podejściu — i poznałam setki osób, które odwiedzają te miejsca lub chciałyby je odwiedzać. To, czym się tu z Tobą dzielę, jest podsumowaniem prawdziwych rozmów, bezpośrednich obserwacji i własnych doświadczeń. Żadnych fantazji. Prawdziwe życie.
Czym naprawdę są kluby swingerskie (i czym nie są)
Klub swingerski, czyli klub libertynistyczny, to prywatne miejsce, w którym dorośli, wyrażający zgodę ludzie spotykają się, by rozmawiać, tańczyć i ewentualnie dzielić się doświadczeniami seksualnymi — samotnie, w parze lub w grupie. Mówię „ewentualnie”, bo to słowo zmienia wszystko: nic nie jest obowiązkowe. Można spokojnie spędzić cały wieczór, pijąc drinka, obserwując, tańcząc i wrócić do domu bez żadnego ciągu dalszego.
Czym kluby swingerskie NIE są:
- Miejsce prostytucji lub wyzysku — wszelkie aktywności odbywają się między pełnoletnimi, wyrażającymi zgodę osobami i nie są odpłatne
- Ciemne i obskurne miejsce — zdecydowana większość klubów dba o wystrój, higienę i atmosferę
- Zarezerwowane dla „zboczeńców” lub osób przeżywających kryzys w związku — klientela jest o wiele bardziej różnorodna, niż sugerują stereotypy
- Miejsce, w którym ktoś zmusi Cię do czegokolwiek — „nie” jest święte, zawsze i wszędzie
We Francji kluby libertynistyczne są legalne, o ile są zarejestrowane jako prywatne obiekty. Zazwyczaj obowiązują w nich surowe zasady wstępu: pary mają pierwszeństwo, samotne kobiety są akceptowane, a samotni mężczyźni często trafiają na listę oczekujących lub muszą uzyskać rekomendację, zależnie od lokalu.
Prawdziwa atmosfera: ani nieustająca orgia, ani wieczór galowy
Często spotykam się z dwoma skrajnymi wyobrażeniami na temat klubu libertynistycznego: jedni wyobrażają sobie scenę nieustającego seksualnego chaosu, inni fantazjują o scenerii filmu artystycznego, w której przez całą noc wymienia się zmysłowe spojrzenia. Prawda jest o wiele bardziej... zwyczajna, w dobrym tego słowa znaczeniu.
Większość klubów jest podzielona na odrębne strefy: strefę baru/lounge, w której można nawiązywać kontakty w ubraniu lub częściowo ubranym, parkiet taneczny (w zależności od miejsca muzyka house lub electro) oraz bardziej intymne przestrzenie — częściowo prywatne sale, jacuzzi, dark roomy lub otwarte przestrzenie, zależnie od lokalu.
Co najbardziej zaskoczyło mnie podczas pierwszych wizyt? Poziom... zwyczajnej, swobodnej towarzyskości. Ludzie śmieją się, rozmawiają o swoim tygodniu, zamawiają drinki, tańczą ze znajomymi. Seksualność jest obecna, ale nie jest jedynym aspektem wieczoru. Kluby swingerskie to przede wszystkim miejsca spotkań.
Ciepła, ludzka atmosfera jest tam prawdziwa. I wbrew temu, co można by sądzić, stali bywalcy nie spędzają całego czasu na „polowaniu”. Znają zasady, szanują tempo innych, a flirt jest tam często jednocześnie znacznie bardziej elegancki i bezpośredni niż w zwykłym klubie nocnym.
Dress code: ani nago, ani w garniturze i krawacie
To pytanie, które zadają mi wszyscy. Odpowiedź różni się w zależności od klubu — dlatego moja złota zasada brzmi: zawsze sprawdź informacje na stronie klubu przed przyjściem.
Ogólnie rzecz biorąc, oto najczęstsze zasady ubioru:
| Rodzaj wieczoru | Dla niej | Dla niego |
|---|---|---|
| Standardowy wieczór | Sukienka, bielizna, kombinezon | Zadbana koszula lub T-shirt, spodnie — dżinsy często są niedozwolone |
| Wieczór tematyczny (lateks, biel itd.) | Strój zgodny z tematem | Strój zgodny z tematem — mężczyźni są oceniani surowiej |
| Wieczór bieliźniany / naturystyczny | Bielizna od wejścia lub obowiązkowe skorzystanie z szatni | Figi, bokserki lub ręcznik, zgodnie z zasadami danego lokalu |
| Klub z wyższej półki | Starannie dobrany strój wieczorowy | Elegancki garnitur lub koszula premium — sneakersy niedozwolone |
Osobista rada: nawet jeśli onieśmiela Cię bielizna, ubierz się dla siebie. Strój, który nosisz, powinien sprawiać, że czujesz się dobrze, a nie że jesteś przebrana. Widziałam kobiety w kombinezonach z odkrytymi plecami, które promieniały znacznie bardziej niż inne, obciążone koronką, ale niepewnie czujące się we własnym ciele. Pewność siebie widać.
Niepisane zasady — te, których nikt nie wywiesza przy wejściu
Jawne zasady (zakaz używania telefonu, szacunek dla odmowy, ogólnie brak nieograniczonego dostępu do alkoholu) są wywieszone we wszystkich poważnych klubach. To niepisane zasady odróżniają przyjemny wieczór od wieczoru, przed którym trzeba uciekać.
Spojrzenie nie oznacza zgody
Noszenie seksownego stroju, przebywanie w klubie swingerskim, oglądanie sceny — żaden z tych elementów nie jest zaproszeniem. Zgoda jest wyrażana jasno, werbalnie lub za pomocą wyraźnego znaku. To zasada, którą stali bywalcy mają już przyswojoną, dzięki czemu te miejsca są znacznie bezpieczniejsze niż wiele klasycznych przestrzeni publicznych.
Nie wtrącamy się w trwającą scenę
Widzisz coś, co cię przyciąga? Czekamy. Obserwujemy z szanującej dystans odległości. Czekamy na sygnał zaproszenia. Nigdy nie dotykamy, nie podchodzimy zbyt blisko i nie komentujemy na głos.
Para pozostaje jednością
Jeśli przychodzicie we dwoje, ustalcie wspólnie zasady przed wejściem. „Każde z nas spędza wieczór po swojemu” albo „zostajemy razem” — to rozmowa, którą należy odbyć w samochodzie, a nie w klubowej toalecie, gdy jedno z was już na coś się zgodziło. Nieporozumienia w parach to główne źródło nieudanych wieczorów, jakie obserwuję w tym środowisku.
Dyskrecja to styl życia
To, co widzisz w klubie, zostaje w klubie. Bez nazwisk, bez zdjęć, bez tekstów w rodzaju „wiesz, kogo spotkałem w sobotę wieczorem”. Stali bywalcy z zadziwiającą konsekwencją przestrzegają tej niepisanej zasady — i właśnie dlatego tak wiele „zwyczajnych” osób (lekarzy, nauczycieli, handlowców, artystów) odwiedza te miejsca, nie czując się narażonymi na ujawnienie.
Odmowę przyjmuje się bez komentarza
„Nie, dziękuję” albo nawet zwykłe przeczące skinienie głową — w myślach dziękujemy, idziemy dalej i zachowujemy uśmiech. Nikt nie wymaga uzasadnienia, nie ma obrażania się ani natarczywego „dlaczego”. To najlepiej przestrzegana zasada, jaką zaobserwowałem w dobrych klubach.
Pierwsza wizyta: jak się przygotować bez zbędnego stresu
Podsumowałem tutaj rady, których regularnie udzielam osobom odwiedzającym butik i mówiącym mi, że to ich „pierwszy raz”.
Wybierz odpowiedni klub dla siebie
We Francji są dziesiątki klubów dla swingersów i nie są one do siebie podobne. Niektóre są bardzo rozrywkowe i przyciągają młodszą klientelę, inne bardziej kameralne i dyskretne, a jeszcze inne mocno skupione na BDSM. Zorientuj się wcześniej: sprawdź stronę internetową, fora dla swingersów i opinie. Zacznij od klubu z dobrą reputacją i jasno określoną polityką przyjmowania gości.
Na początek przyjdź w tygodniu
Czwartkowe wieczory, poza okresami dużego ruchu, są często spokojniejsze. Mniej osób = mniej presji = więcej czasu na obserwowanie, oswojenie się z atmosferą i rozmowy ze stałymi bywalcami. W weekendy jest zwykle intensywniej.
Ustal w myślach godzinę wyjścia
Nie po to, żeby zmuszać się do wyjścia — ale żeby uwolnić się od obowiązku „wykorzystania” wieczoru. Świadomość, że możesz wyjść o północy, jeśli zechcesz, ogromnie zmniejsza presję. Często dopiero gdy przestajemy się do czegoś zmuszać, zaczynamy naprawdę dobrze się bawić.
Co warto ze sobą zabrać
- Prezerwatywy — nawet jeśli niektóre kluby je zapewniają, dobrym nawykiem jest mieć własne
- Lubrykant w małym opakowaniu — zwłaszcza jeśli pomieszczenia są klimatyzowane (klimatyzacja wysusza, może mało romantyczne, ale to prawda)
- Lekki strój na zmianę do szatni, jeśli przychodzisz na wieczór tematyczny
- Gotówka na opłacenie konsumpcji — wiele klubów nie akceptuje kart, aby zachować anonimowość
Jakie osoby można tam spotkać (znacznie bardziej różnorodne, niż mogłoby się wydawać)
Jednym z najbardziej uporczywych stereotypów na temat klubów swingerskich jest obraz czterdziestoletniej pary w kryzysie, która szuka sposobu na „urozmaicenie” związku. W rzeczywistości klientela jest niezwykle różnorodna, co szczerze mówiąc, bardzo mnie cieszy.
Spotkasz pary będące ze sobą od dziesięciu lat, które od dawna uwzględniają otwartą seksualność w swoim codziennym życiu. Samotne kobiety, które przychodzą potańczyć i zobaczyć, czy nawiąże się jakaś znajomość, bez konkretnego planu. Dyskretnych samotnych mężczyzn czekających na zaproszenie. Tria przyjaciół. Pary queer. Ciekawskie osoby, które przychodzą po raz pierwszy i wychodzą, nie robiąc nic poza wypiciem mojito — i to jest absolutnie w porządku.
Co łączy te osoby? Pewna dojrzałość w podejściu do seksualności. Nie udajemy, że pożądanie nie istnieje. Nie uczestniczymy w społecznej grze podczas „zwykłego” wieczoru, kiedy wszyscy udają, że na siebie nie patrzą. To pod pewnym względem odprężające.
Czego kluby swingerskie nauczyły mnie o pożądaniu
Powiem Ci coś, co może zaskoczyć, zważywszy na to, że jestem założycielką butiku love-shop: kluby swingerskie nie zawsze są miejscem, w którym przeżywa się najbardziej intensywne doświadczenia. Czasem to oczekiwanie na wieczór — wspólnie wybrana bielizna, rozmowa w samochodzie, rytuał przygotowań — stanowi istotę przyjemności.
To, co zauważyłam u osób, które dobrze czują się w takich miejscach, to umiejętność oddzielenia pożądania od obowiązku. Chodzi się tam, żeby zobaczyć. Żeby poczuć. Żeby zetknąć się ze wspólną energią. Nie po to, żeby odhaczyć jakiś punkt. I właśnie ta wolność — wolność nierobienia niczego, obserwowania, wyjścia z pustymi rękami, jeśli nic się nie wydarzy — ostatecznie sprawia, że te przestrzenie są tak atrakcyjne dla wielu osób.
Jeśli rozważasz wyjście do takiego miejsca, powiedziałabym Ci po prostu: idź z jasnym wyobrażeniem tego, co Ty chcesz z tego wynieść. Nie tego, czego oczekuje druga osoba. Nie tego, co opisują fora. Tylko tego, co czujesz w środku jako ciekawość lub pragnienie. To właśnie taki punkt wyjścia prowadzi do najlepszych wieczorów.
Komentarze: 0